١هر گاه از خوشبختی کسانی که

دوستمان ندارند ، خوشحال شدیم.

 

٢- هر گاه برای تحقیر نشدن  دیگران

از حق خود گذشتیم.

 

٣هرگاه شادی را به کسانی که

آن را از ما گرفته اند هدیه دادیم.

 

٤- هرگاه خوبی ما به علت

نشان دادن بدی دیگران نبود.

 

٥- هرگاه کمتر رنجیدیم و بیشتر بخشیدیم.

 

٦- هرگاه به بهانه ی عشق از

دوست داشتن دیگران غافل نشدیم.

 

٧- هرگاه اولین اندیشه ما برای

رویارویی با دشمن انتقام نبود.

 

٨- هرگاه دانستیم عزیز خدا نخواهیم شد ،

مگر زمانی که وجودمان آرام بخش دیگران باشد.

 

٩- هرگاه بالاترین لذت ما شاد کردن دیگران بود.

 

١٠- هرگاه همه چیز بودیم و

گفتیم، هیچ نیستیم ...